Berichten

“Put Ups! No put Downs”: positief jongerenwerk

Het is vroeg! In ieder geval voelt het vroeger dan het in werkelijkheid is. 7:15 uur en het hele huis is al in rep en roer. Iedereen maakt zich klaar voor school, opleiding of werk. Een drukke boel bij ons omdat we 11 pubers in huis hebben die allemaal hun eigen schema’s en wensen hebben. Ik sta boven aan de trap op de overloop. Ik weet niet eens meer wat ik aan het doen was toen ik flarden hoorde van het gesprek beneden. Om eerlijk te zijn ik hoorde maar 3 woorden van het hele gesprek. Ik loop rustig naar beneden en vraag: wie zei er ‘’no put down’’? 1 van de meiden zit lachend aan tafel en zei dat was ik, maar het was grappig sarcastisch bedoeld hoor! Ik reageerde met de woorden: “Het gaf een glimlach op mijn gezicht!”.  “Put Ups! No put Downs”: positief jongerenwerk.

Waarom? Ik leg het je uit. Wij hebben thuis de quote “Put Ups! No put Downs” hoog in het vaandel staan; het is 1 van onze uitspraken die we regelmatig roepen als er onaardig gedaan wordt of als er dingen gebeuren die ervoor zorgen dat iemand naar beneden wordt gehaald in plaats van elkaar aanmoedigen en bemoedigen. Het is iets dat bij onze gezinscultuur past maar ook iets dat ik regelmatig (eigenlijk altijd) bij You!nG gebruik in het werken met jongeren.

Wat is gezinscultuur? De encyclo.nl zegt:

De waarden, normen, leefwijze en uitingen van een gezin. De cultuur van een gezin bepaalt voor een belangrijk deel hoe een kind opgroeit.

Wat is bedrijfscultuur? De encyclo.nl zegt:

De bedrijfscultuur is eigenlijk de manier waarop de dagelijkse gang van zaken er binnen een bedrijf aan toe gaat. De bedrijfscultuur heeft voornamelijk te maken met de normen, waarden, rituelen en symbolen, zoals bedrijfslogo’s, die binnen een bedrijf zijn weergegeven. Het gaat dus over de manier waarop collega’s met elkaar omgaan en over de doelstellingen die het bedrijf heeft.

Het meisje dat deze ochtend ‘’no put down’’ riep, woont net een jaar bij ons en kwam uit een andere thuissituatie met een andere gezinscultuur. Nu ze bij ons woont, zien wij dat ze onderdelen van onze gezinscultuur eigen begint te maken. Dat brengt een glimlach op mijn gezicht. Niet omdat onze gezinscultuur beter is dan andere, maar omdat in deze situatie de “Put Ups! No put Downs” nieuw was en van positieve invloed bleek.

Welke cultuur bouw jij in jouw werk en in jouw relatie/ gezin?

Sta jij bekend als iemand die van positieve invloed is?

7 tips om aan je werk/gezin cultuur te bouwen:

  1. Schrijf samen de punten op een A3-tje die jullie cultuur omschrijft. Centrale vraag daarbij is: wat vinden wij belangrijk? Is dat samenwerken, vertrouwen, enz?
  2. Hang het A3-tje zichtbaar op in huis of op kantoor.
  3. Ga af en toe met je collega’s, gezinsleden om de tafel zitten en bespreek de cultuur. Wat kan er beter? Wat willen jullie?
  4. Maak ook afspraken hoe je elkaar attendeert als het even niet goed ging.
  5. Zorg voor tradities, taart bij een verjaardag, memo blaadje met complimenten op het bureau van je collega of in de agenda van je kind, Maandag is hoe gaat het dag, woensdag is stroopwafel dag, enz.
  6. Bevraag je teamleden/ gezinsleden wat de geschreven en ongeschreven regels zijn.

 

Wij zeggen regelmatig thuis: je bent het visitekaartje van de Boendertjes. Als iemand jou ontmoet, herkent hij/zij dan de cultuur van de Boendertjes? “Put Ups! No put Downs” Maar uuh ……… help je ook mij herinneren als ik in de valkuil stap? (want onze cultuur is ook dat je op basis van relatie iemand mag wijzen ergens op mag wijzen, fouten maken mag).

Met een veilige gezins/bedrijfscultuur bouw je samen aan groei en ben je van invloed op je omgeving.  “Put Ups! No put Downs” positief jongerenwerk

Wil jij meer leren over positief jongerenwerk? Laat je trainen!

Kan er AUB weer wat meer taboe zijn!

Ze is 16 en zit in het examenjaar. Ze moet een boek lezen bij het vak Nederlands. De docent had al gezegd: als je je er niet prettig bij voelt, moet je af en toe maar wat bladzijdes overslaan.

Thuis zegt ze ik voel me niet prettig bij dit boek en ik lees een aantal bladzijdes mee:  ‘’Ik ben boos op je, omdat ik mij genaaid voel. Als iemand hier iemand naait, ben ik het. Met je grote pik. Wat? Met je grote pik.. Ik mis je pik zoals jij mijn kut mist. Ja ik mis je grote harde pik heel erg.’’

Tja…..dat is nu niet de literatuur die ik voor ogen heb voor een 16-jarige. Misschien vind je dat preuts of doe ik moeilijk? Of misschien vind je dat te beschermend. Ik ben best wel wat gewend door mijn werk op de staat en door mijn groot pleeggezin. Mijn dochter is ook wel wat gewend en zeker niet onwetend of bleu. Nee hoor geloof mij, dit boek daar schrikt ze echt niet van en ze is zeker goed op de hoogte van hoe de maatschappij eruit ziet met de verschillende culturen en milieus.

Wat mij verbaasd is dat als mijn dochter schoorvoetend en met enige schroom haar grens aangeeft er niet echt positief op gereageerd wordt. Ik had liever gehad dat haar docent haar zou aanmoedigen over het feit dat ze haar grens aangeeft en haar autonomie aan het verwerven is in plaats van te vragen of ze niet al te beschermd opgevoed wordt.

 

Situatie 2:   Als jongen van net 18 neem je afscheid van je stage en je vrouwelijke collega’s geven je als afscheidscadeau een glossy met 500 mooiste vrouwen in lingerie of half naakt geposeerd. Hij voelde zich wat ongemakkelijk bij het cadeau. In het voorwoord van het blad staat: Wat is t ie lekker he? En nu ligt het meest felbegeerde tijdschrift in jouw handen klaar om verslonden te worden door twee, en tienduizend andere, hongerige ogen.

Situatie 3:  Ik sla thuis de lokale krant open en paginagroot zie ik een vrouw van de achterkant in lingerie en een grote strik om haar handen heen met de ondertitel “ Swingers moeten ook eten”. Het is een Valentijn-reclame voor een restaurant. In mijn werk is de zoveelste naaktfoto verstuurd en circuleert online onder schoolstudenten. Met als gevolg chantage, bedreiging en pestgedrag waardoor een meisje of jongen emotioneel gekwetst en beschadigd is.

Kan er AUB weer wat meer taboe zijn?
De maatschappij is ver-seksualiseert.  Feit is dat in de huidige maatschappelijke samenleving we steeds vroeger, en dus ook jonger, geconfronteerd worden met seks, erotiek en pornografie. Het taboe is doorbroken. Maar de vraag is en blijft of dat wel een positief gegeven is. Natuurlijk moet er geen taboe zijn op het thema seks, maar ik ben ervan overtuigd dat jongeren een vertekend beeld krijgen van seksualiteit en liefde door de voorbeelden hierboven en vraag ik mij af waar de goede voorbeelden zijn waar jongeren zich mee kunnen identificeren. En dan liever niet het boek wat mijn dochter moest lezen of mijn zoon waarvan verwacht wordt dat hij met 2 hongerige ogen de 500 mooiste vrouwen glossy moet lezen.

Mag het gewoon iets minder schreeuwerig? En laat jongeren in een veilige omgeving praten over seksualiteit en zich op een gezonde veilige manier ontwikkelen.

Wil je ook jongeren weerbaar maken op het gebied van lichamelijkheid en seksualiteit maak dan gebruik van onze methodieken. www.you-ng.nl

 

 

 

Pubers op bed leggen. “Hoe was je dag?” – Zes tips voor verbinding

Lekker ouderwets neem ik nog de tijd om mijn kinderen op bed te leggen. En dat terwijl ze allemaal pubers zijn. Waarom doe ik dat nog steeds? Zijn ze niet toe aan een beetje zelfstandigheid?

Wat geniet ik van alle mooie momenten met onze pubers als ik ‘s avonds nog even langs alle kamers ga. Het is mijn ervaring dat de beste gesprekken dan vaak zijn. Een goede reden dus voor mijn man en ik om er tijd voor te nemen. En dat is dan direct ook aardig wat tijd: inmiddels hebben we 11 pubers in huis! Toch vind ik het zo belangrijk om persoonlijke aandacht te hebben voor al mijn kids.

‘s Avonds loop ik een rondje langs de kamers. “Hoe was je dag?” Graag hoor ik de highlights, of welke dingen stom of onhandig waren. Soms is het een kort praatje, vaker lang, omdat er een hoop te vertellen is. Ook gebeurt het regelmatig dat er in de gang een aantal pubers bij elkaar staan. En ik mag daar dan gewoon bij zijn als onderdeel van hun gedol, geklets en vragen. Genieten!

De 1 op 1 gesprekken zijn vaak bijzondere gesprekken. De ene keer lastig en de andere keer vol plezier, soms heel ontroerend en soms zo gewoon. In deze momenten komt er van alles voorbij: verliefdheid, zorgen over schoolprestaties, grappige vragen waar wij als volwassenen nooit over nadenken, gesprekken over seks, de toekomst, ingewikkelde situaties. En feedback op onze opvoeding (hun ongezouten mening :)). De gesprekken zijn met een lach en met een traan.

En zo maken we verbinding met elkaar en mogen we onze pubers begeleiden naar emotionele volwassenheid.

Verbinding is belangrijk

Je veilig en verbonden voelen met jezelf en andere mensen, is een belangrijke basisbehoefte. Als onze autonomie, verbondenheid en competenties onder druk staan, dan voelen we ons onveilig en onzeker. Zeker in de tienertijd waar alles in ontwikkeling is en je op zoek bent naar je identiteit. Het is erg belangrijk dat tieners zich veilig en zeker voelen, zodat ze zich goed kunnen ontwikkelen en groeien in identiteitsontwikkeling.

6 tips die helpen met verbinden

Wist je dat je kind/puber maar ongeveer 900 weken bij je is? Dan is hij volwassen en gaat hij alweer zijn (of haar) eigen weg. Zorg dat je er BENT als ouder. Maak herinneringen door momenten te creëren en geniet! Jij bent van invloed! Hierbij wat tips hoe je dat kunt doen:

  1. Neem de tijd

Maak echt tijd vrij in je agenda voor je puber. Onverdeelde tijd voor hem of haar. Dus niet even snel een appje of mailtje, maar onverdeelde aandacht. Ga samen lunchen, de hond uitlaten, sporten, een spelletje doen, boodschappen halen, een film of televisieprogramma kijken, maak een strandwandeling, enz.

  1. Luister echt

Luister naar je puber zonder hem of haar te onderbreken of direct met oplossingen te komen. Oordeel niet te snel.

  1. Maak plezier met elkaar

Lach samen om situaties, doe eens gek, verzin eens iets dat anders is dan anders. Bijvoorbeeld: sjouw alle matrassen naar beneden en slaap een nacht in de huiskamer (onder de kerstboom). Of leg plasticfolie op je eettafel en spuit een klodder mayo en curry op het folie. Patat erbij en eet smakelijk! (borden en bestek zijn verboden)

  1. Wees geïnteresseerd

Stel open vragen, wees positief nieuwsgierig en verdiep je in de interesses van je puber.

  1. Maak op een gepaste manier lichamelijk contact

Knuffel en raak elkaar aan. Ja, ook pubers hebben behoefte aan lichamelijk contact. Door aanraking en knuffelen wordt het hormoon oxytocine vrijgemaakt. Dit hormoon zorgt er onder andere voor dat de band met je kind versterkt.

  1. Connect before correct

Maak eerst contact door te benoemen wat je ziet. Bijvoorbeeld: “Je bent met je huiswerk aan de slag. Wat goed!” En dan pas: “Ik wil dat je aan tafel komt want ik had geroepen dat we gingen eten.” Bij corrigeren is het ook enorm van belang dat de balans goed is tussen complimenteren en corrigeren. We zijn vaak geneigd om meer te corrigeren dan te benoemen wat goed ging omdat in onze ogen dat al gewenst (normaal) gedrag is.

Wil jij ook leren verbinden met je kind? Met ons You!nGfamilyTime pakket werken jullie als gezin aan communicatie en een sterke band. You!nG geeft regelmatig trainingen en organiseert opvoedevents voor ouders en verzorgers van kinderen en pubers.

 

 

 

Oordeel niet te snel

 “Jongens zoals jij…” Een docent zei dit laatst tegen mijn zoon (17) toen hij in de klas een conflict met hem had. Terwijl ik met mijn zoon daarover sprak, zei hij: “Ja mam, ik zat ook fout, maar ik vind deze uitspraak zo verschrikkelijk naar.” En terecht. Het was een oordeel, waardoor mijn zoon zich niet serieus genomen voelde.

Van de week maakte ik nog zoiets mee. Terwijl ik aan het werk was op kantoor, hoorde ik een diepe zucht aan de andere kant van de ruimte: “Waarom is de mentaliteit van jongeren zo veranderd? Waarom kunnen ze niet op tijd komen?” Automatisch begon ik het uit te leggen. De frontale cortex van jongeren werkt nog niet helemaal zoals het moet. Daarnaast hebben sommige jongeren niet alle tools in hun opvoeding meegekregen om goed te kunnen functioneren. De man keek mij aan en zei met een glimlach: “Jij neemt het altijd op hè voor jongeren?”

Beide gebeurtenissen zetten mij aan het denken. Inderdaad, ik neem het eigenlijk altijd op voor jongeren. Ik vind jongeren gewoon te gek en ik probeer altijd te kijken naar het gedrag achter het gedrag van de jongeren. Wat gebeurt er echt? Dat is vaak een heel ander plaatje dan dat je in eerste instantie kunt zien.

In dit fragment uit Die grössten Schweizer Talente (Zwitserland Got Talent) geven de juryleden enorm snel een oordeel en daar hebben ze achteraf veel spijt van. Ze vinden het niet snel genoeg gaan, het lijkt niet interessant genoeg of ze hebben niet door wat er werkelijk plaatsvindt. En pas nadat de artiest door alle vier is afgewezen met een rood kruis, laat ze op spectaculaire manier zien dat ze het toch echt waard is om in het programma verder te komen. Maar het is te laat. De jury heeft al geoordeeld en biedt vol schaamte excuses aan.

In mijn werk met jongeren en in de opvoeding van mijn kinderen moet ik ook weleens beschamend mijn excuus aanbieden omdat ik te snel oordeelde. Ik vergat bijvoorbeeld te kijken naar het gedrag achter het gedrag of de vraag achter de vraag.  Mijn handelen en reactie hebben effect op de jongeren. Net zoals de vier kruizen en de snelle beoordeling effect heeft op de artiest.

 

Kies jij er ook voor om jongeren niet te snel te oordelen? Hier zijn 7 tips die je daarmee kunnen helpen:

young-jijbentvaninvloed-web-212

  1. Behandel elke jongeren als individu.
  2. Luister naar de jongere. Als in: jij praat niet en de jongere praat wel 🙂
  3. Geef de jongere eerst de gelegenheid om zijn gedrag toe te lichten
  4. Kijk verder dan de buitenkant. Probeer het gedrag achter het gedrag te achterhalen. Vraag je af wat de reden kan zijn van het gedrag.
  5. Laat de jongere uitpraten. Vul zijn/haar verhaal niet zelf in.
  6. Controleer of je het echt begrijpt. Gebruik daarbij de vraag “Bedoel je…?”of “Begrijp ik dat…?”
  7. Bedenk dat een jongere nog geen volwassene is. Geef ze ruimte om te leren en ontwikkelen.

 

Wil jij als professional of als ouder leren om niet snel te oordelen? Wil jij van positieve invloed zijn? Ga dan met onze methodiek aan de slag en laat je trainen. Specifiek training nodig in een actueel thema? Mail en vraag naar de mogelijkheden.

“Nee, mam, wacht jij maar op de gang…”

Mijn dochter van 14 jaar oud kijkt mij smekend aan: “Mam, wil jij de quiz-lampen van You!nG naar school brengen? Ik heb ze nodig voor mijn presentatie over de sterilisatie van de man.” Ik knik. Ja hoor, dat wil ik wel.

You!nG heeft diverse spelmaterialen en zo ook leuke quizlampen. Ook handig dus voor de presentatie van mijn kind. Op de dag van de presentatie rijd ik de spullen naar school, sjouw ze de klas binnen en installeer ze. Vervolgens doe ik een stap richting de deur. De presentatie van mijn dochter duurt slechts 5 minuten, ik kan net zo goed even op de gang wachten tot ze klaar is.

De docent roept: “Je mag wel blijven hoor!” Nou, nee, dat lijkt me beter van niet. Ik vertel haar dat mijn dochter daar waarschijnlijk niet op zit te wachten. En inderdaad, mijn dochter knikt bevestigend.

Daar sta ik dan. Op de gang. Ik kan door een mini raampje zien wat er in de klas gebeurt terwijl mijn dochter haar presentatie houdt. Wat een onderwerp: de sterilisatie van de man… Logisch dat je als moeder daar niet echt welkom bij bent. Na 5 minuten ga ik weer naar binnen om de quizlampen op te ruimen.

Tijdens de rit naar huis bedenk ik me dat net heb bijgedragen aan in ieder geval 2 van de 7 emotionele basisbehoeften van mijn kind: autonomie en zelfexpressie. Door op de gang te wachten, respecteerde ik haar wensen en grenzen. Ik heb haar ruimte gegeven om haar autonomie te ontwikkelen.

EnIcoon-Autonomie terecht. Want, laten we eerlijk zijn, een presentatie over de sterilisatie van de man is al redelijk gênant als je 14 bent. Laat staan als dan ook nog je moeder tussen je 14-jarige klasgenoten zit. In de woorden van mijn dochter: “Dat is echt skir!”

Het is soms een kunst om bewust de 7 emotionele basisbehoeften in te zetten. Maar als we bereid zijn er moeite voor te doen, zijn we van grote invloed. Thuis pak ik de You!nGpaper er nog eens bij en hang hem op. Een mooie reminder dat ik de 7 emotionele basisbehoeften bewust toe kan passen.

Deze 7 basisbehoeften (Dr. J.E. Young, Farrell & Shaw) staan centraal in onze methodieken en groepsprogramma’s. Ze zijn als volgt:

1) BasisveiligheidIcoon-Zelfexpressie
2) Verbondenheid
3) Zelfwaardering
4) Autonomie
5) Zelfexpressie
6) Realistische grenzen
7) Spontaniteit en spel

 

Wil jij ook bewuster van positieve invloed zijn op kinderen en jongeren? We helpen je graag! Download dan nu gratis onze You!nGpaper. Werk je met jongeren? Laat je trainen!

Deel alsjeblieft jouw inzicht in het commentaarveld onderaan deze pagina. Jij bent van invloed!

PS. Deel dit artikel met jouw netwerk via de social share knoppen hieronder, want op die manier kunnen bevriende collega’s/ ouders in jouw netwerk ook hiervan profiteren. Like, tag en reageer op dit blog!

 

“Er kan wel wat zout bij!”

“Er kan wel wat zout bij!”

Terwijl ik in de keuken een lekkere maaltijd klaar sta te maken, krijg ik een van de belangrijkste vragen van de dag. Een van mijn pubers roept: “Wat gaan we eten?” Dit is dagelijkse kost. Een tas wordt in de gang gesmeten en vervolgens start de keukeninspectie. Boven mijn pannen wordt uitgebreid bekeken of het eten voldoet aan de wensen, deksels worden opgetild en het eten geproefd. Uit een mond vol eten denk ik te horen “Lekker mam! Maar er kan wel wat zout bij.” Ik proef ook wat en, ja inderdaad, een snufje zout erbij kan geen kwaad. Even later aan tafel: “Hé mam! Beter met dat beetje zout erbij. Smaakt echt goed!”

Later denk er nog eens over na. Een snufje zout. Tja wat is een snufje, net wat er tussen duim en wijsvinger gehouden kan worden. Zo weinig maar. Dat dat zoveel impact kan hebben is eigenlijk een prachtige eigenschap! Een echte smaakmaker. Ik besef me dat de eigenschappen van zout erg overeenkomen met de eigenschappen van invloed. Zoals een snufje zout echt het verschil kan maken in een gerecht, kan positieve invloed ook een bijzondere smaakmaker zijn.

Een mooi voorbeeld daarvan zijn de ochtenden in Huize Boender.

SomFoto's Blog-1s gaan ze gepaard met alle gezelligheid die je maar kunt bedenken. Soms gaan ze gepaard met chagrijnige gezichten en gesnauw. Als moeder kan ik daarin met een snufje positieve invloed veel verschil maken. Wat een verschil maakt het als mijn tieners vrolijk en relaxed de deur uit gaan. Natuurlijk gaat het ook wel eens mis. Dan vergeet ik het snufje zout en loop ik te mopperen dat de huiswerkplanning niet lekker loopt en de tafel niet afgeruimd is en……enz. En ja, dat heeft ook invloed, mijn tieners gaan dan anders de deur uit. Ik zeg dan eigenlijk: “Opzouten!” En weg is de verbinding.

Dus dat snufje positieve invloed brengt echt verandering. Even die aanraking, dat oogcontact, die knipoog of dat positieve woord. Dat is smaakmakend! Hoe meer ik erover nadenk, hoe enthousiaster ik word over iets eenvoudigs als zout. En er zijn meer mooie eigenschappen van zout:

Zout is zuiverend en bederfwerend
Wij kunnen in de omgang met anderen zuiverend aanwezig zijn en daardoor het bederf weren door van positieve invloed te zijn. Als we in gesprekken we een positieve inbreng hebben, kan het gesprek een andere wending krijgen. Zelfs al door niet mee te doen als er negatief gesproken wordt.

Zout maakt dorstig
Als je zout gegeten hebt krijg je dorst. En als je in een omgeving bent waar mensen van positieve invloed zijn, maakt dat dorstig naar meer.

Foto's Blog-3

Zout ontdooit
In de winter strooi ik altijd wat zout op mijn stoep zodat ik geen uitglijer maak. Zout baant de weg bij glad ijs. Positieve woorden zorgen er voor dat iemand ontdooit. Dat brengt verandering.

Zout is goud
Zout had tot in de 20e eeuw een belangrijke economische waarde. In diverse oorlogen werden soldaten uitbetaald in zout. En ook positieve woorden zijn goud waard. Ze kunnen levensveranderd zijn: soms ben je in het leven van een jongere de enige die in hem of haar investeert.

“Er kan wel wat zout bij!” Hoe doe jij dat? Gebruik jij in je werk of thuis regelmatig een snufje zout? Of ben je meer geneigd naar het “Opzouten!”? Onze trainingen en andere materialen zijn zo ontwikkeld dat je niet anders kunt zijn dan zout. Wij helpen jou om de next generation te beïnvloeden zodat ze stevig en gezond in de maatschappij komt te staan. Doe je mee? Wees smaakmakend! Wees zout.

Dove jongeren sterk maken in speciaal onderwijs!

Via de app praat ik (Bianca) met Natasja. Natasja is doof. Natasja is een van onze vrijwilligers die niet alleen bij You!nG veel werk verzet maar ook op haar werk bij Kentalis onze You!nGdeafWoman methodiek gebruikt. Zij werkt als pedagogisch behandelaar op het doven internaat in Groningen.

Ik vroeg haar wat ze verwacht van de 2e kamer beslissing in Den Haag over het sluiten van het doveninternaat. Natasja vertelt: Ik verwacht dat het internaat open blijft. Doveninstituut Guyot voor VSO in Haren is de enige dovenschool waar leerlingen voor tweetalig onderwijs van niveau dagbesteding tot en met Havo terecht kunnen. Met tweetalig bedoel ik natuurlijk gebarentaal en de Nederlandse gesproken / geschreven taal.
Ik vind het belangrijk dat de school open blijft juist omdat de jongeren in de pubertijd zitten. In die periode ben je vooral bezig met het ontdekken van wie je bent. Op een dovenschool kunnen de jongeren gelijkwaardig met elkaar communiceren, relaties aangaan, verliefd worden, ruzie maken en leren hoe je deze oplost, met je vrienden praten over wat je bezig houdt. Dove pubers kunnen zich identificeren met elkaar. Op deze school hebben leerlingen allemaal het zelfde en dat is doof zijn. Dat bindt hen samen. Na het VSO zullen ze nog voldoende uitgedaagd worden om dat wat ze hebben geleerd toe te passen in hun toekomstige vervolgopleiding of werksituatie.

Op een horende school is de kans op vereenzamen groot. Er is een taalbarrière. Denk maar eens aan de pauzes waarin jongeren met elkaar kletsen. Ze zullen de gesprekken onderling missen. Zonder tolk is het niet te volgen en met tolk mis je het natuurlijke contact wat juist essentieel is voor de ontwikkeling van de jongeren. Een jongere zal zich op een horende school altijd anders voelen omdat het vaak de enige dove leerling zal zijn in een horende wereld. Ook missen de jongeren kansen om vriendschappen aan te gaan met andere dove jongeren. Daarom is het doveninternaat verbonden aan de dovenschool zo belangrijk. Als jongeren thuis komen van de dovenschool kunnen ze chillen met hun doven vrienden op het internaat. Als jongeren op een reguliere school onderwijs krijgen zullen ze weinig tot geen dove vrienden in hun omgeving hebben omdat deze jongeren door heel Nederland verspreid wonen. Chillen met gelijkgestemden is dan moeilijk. Na schooltijd even afspreken is er niet bij. Dit bevordert hun sociale ontwikkeling niet en eenzaamheid ligt op de loer. Gebaren en met gelijkgestemden optrekken en van hen leren is enorm belangrijk voor de ontwikkeling van de jongere.

Dat is ook de reden dat wij bij ons internaat vorig jaar zijn gestart met de methodiek You!nGdeafWoman en You!nGdeafMan. De preventieve methodiek om dove jongeren weerbaar en emotioneel sterk te maken. Deze trainingen worden gegeven door dove professionals. Dove professionals zijn essentieel bij deze training zodat de jongeren zich begrepen voelen en het een natuurlijk proces is om te leren. Het voordeel van een dove professional is dat deze de communicatie moeiteloos kan volgen en zo goed zicht heeft op het groepsproces en daar op in kan spelen.

Ik ben trots op Natasja en het werk wat zij doet onder jongeren. Ik sluit mijn app gesprek met Natasja af door samen uit te kijken naar een hoopvolle toekomst voor de dove jongeren in onze maatschappij.

You!ng blog natasja

Natasja is vrijwilliger bij You!nG voor de methodiek You!nGdeafWoman & You!nGdeafMan. Zij werkt als pedagogisch behandelaar bij Kentalis

Ook meiden en jongens empoweren? Wil jij ook een bijdrage leveren aan de weerbaarheid van dove en horende jongeren zodat ze zichzelf kunnen zijn? Meld je aan voor de training of vraag een proefprogramma aan!